മൊയ്തീനിലെ "കാണാ"വയലൻസ്

ഡെൻസൽ വാഷിംഗ്ടണിന്റെ ഇക്വലൈസറിൽ ഒരു രംഗമുണ്ട്. കടയിലെ കാഷ്യർ സ്ത്രീയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പണവും മോതിരവും എടുക്കുന്ന കവർച്ചക്കാരനെ പിന്നീട് ഡെൻസലിന്റെ റോബർട്ട് എന്ന കഥാപാത്രം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന രീതി. ഒരു ചുറ്റിക എടുത്തുകൊണ്ടുപോകുന്നതും തിരിച്ചു വന്നു ചുറ്റികയിലെ രക്തകറ വാഷ് ബേസിനിൽ കഴുകുന്നതുമേ കാണിക്കുന്നുള്ളൂ. മോതിരം തിരിച് ആ സ്ത്രീയുടെ മേശവലിപ്പിൽ വന്നതായും കാണിക്കുന്നുണ്ട്‌.

Implied violence എന്ന്‌ പറയുന്ന ദൃശ്യപരിചരണം ആണിത്‌. വയലൻസ് explicit ആയി കാണിക്കുന്നതിനേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് തീവ്രത അതിന് ഉപയോഗിച്ച ടൂൾ കാണിച്ചോ ഇരയുടെ അവസ്ഥ/അവശത കാണിച്ചാലോ പലപ്പോഴും കിട്ടുന്നുണ്ട്. മുകളിൽ പറഞ്ഞ രംഗം അങ്ങനത്തെ അനേകം രംഗങ്ങളിൽ പെട്ടന്ന് ഓർമ്മ വന്ന ഒന്നായത് കൊണ്ടാണ്.

അതിനാടകീയതയും അതിവൈകാരികവുമായ (ഒരുപക്ഷെ കാലഘട്ടം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ട്രീറ്റ്‌മെന്റ് ആവാം) "എന്ന് നിന്റെ മൊയ്‌ദീനിൽ" ഇമ്പ്രസ്സ് ആയ ഒരേ ഒരു സീൻ കാഞ്ചനയുടെ അമ്മാവൻ അവരെ അടിക്കുന്ന സീൻ ആണ്. അതുവരെ കണ്ട RS വിമൽ ശൈലിയിൽ നിന്ന് വേറിട്ട് നിൽക്കുന്ന ഒരു സീൻ ആയാണ് തോന്നിയത്. സ്വതവേ അമ്മാവൻ വലിച്ചിഴച്ചു കൊണ്ട് പോയി തലങ്ങും വിലങ്ങും അടിച്ചു നായിക മൂലയിൽ ഇരുന്നു കരയുന്ന ക്ളീഷേ ആവേണ്ടിയുരുന്ന സീൻ ആണ്. എന്നാൽ ശിവജി ഗുരുവായൂർ മുറിയിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി വന്ന് കല്ലുവച്ച മോതിരം ലേശം രക്തകറയോടെ ഊരുന്നതും പിന്നീട് കാഞ്ചനയുടെ മുഖത്ത് രണ്ടു കുത്തുപോലുള്ള പാടുകൾ കാണിക്കുമ്പോൾ ആ അടിയുടെ തീവ്രത ശെരിക്കും കാണികൾക്ക് കിട്ടുന്നുണ്ട്. നേരത്തെ പറഞ്ഞ വയലൻസ് നേരിട്ട് കാണിക്കാതെ തന്നെ അതിന്റെ ഭീകരത കാണിക്കാൻ കഴിഞ്ഞ മികച്ച ഒരു സീൻ.