ബല്ലയ്യ ചെയ്താൽ ഓഹോ..കീനു റീവ്സ് ചെയ്താൽ ആഹാ.. !
കത്തി, ലോജിക്ക് ഡിഫൈയിങ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ കണ്ഫ്യുസ്ഡ് ആയിട്ട് വരുന്ന ഇത്തരം പ്രതിരോധ സ്റേറ്റ്മെന്റ് തമിഴ്/തെലുങ്ക് ഫാൻസ് ഈ പരാക്രമങ്ങളെ ഒക്കെ നൈസായി ഹോളിവുഡ് നുകത്തിൽ കെട്ടാൻ പലപ്പോഴും പ്രയോഗിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടങ്ങളെ (one man vs many) സിനിമകളിൽ അനലൈസ് ചെയ്യേണ്ടത് രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്. ഒന്ന് അത്തരം ഒരു ഫൈറ്റിന് ആ ക്യാരക്റ്റർനെ പാകപ്പെടുത്തുന്ന റീസണിങ് സിനിമയിൽ കാണിക്കുന്നുണ്ടോ ?. രണ്ട് - യുക്തിയുടെ ത്രാസ്സിൽ വച്ചളക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഫൈറ്റിന്റെ വിഷ്വൽ ബ്യുട്ടി നിങ്ങളെ ത്രസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നാണ് മറ്റൊരു വശം. അവർക്ക് ചെയ്യാമെങ്കിൽ നമ്മുക്കും ആവാം എന്ന കേവലയുക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെലുങ്ക്/തമിഴ് മസാല ഫൈറ്റുകളെ ഹോളിവുഡുമായി ചിലർ സമീകരിക്കാറുണ്ട്.
ആദ്യം പറഞ്ഞ പോയിന്റിലേക്ക് വരാം. അസ്സാസിൻ അല്ലെങ്കിൽ നായകൻ ഒരു ബ്രൂട്ടൽ കില്ലർ മെഷിൻ ആവുന്ന സ്ഥിതിയിൽ അയാളുടെ ഭൂതകാലം, സ്കിൽ നേടിയ വഴികൾ എന്നിവയൊക്കെ തിരക്കഥയിൽ സീനുകളായും പാസ്സീവ് ഡയലോഗുകൾ ആയും ധാരാളം സമയം എടുത്ത് അടയാളപ്പെടുത്താറുണ്ട്. സീക്രെട്ട് ഏജൻസിയിലോ, മിലിട്ടറിയിലോ, ആയോധനകലകളിലോ , പ്രത്യേക സൈക്കിക്ക് അവസ്ഥയിലോ, അണ്ടർവേൾഡ് പോരാട്ടങ്ങളിലോ ഉള്ള പാസ്റ്റ് വച്ച് ആ "അമാനുഷികതയെ" ബാക്ക് ചെയ്യുന്നത് . ഈക്വലൈസർ, ടേക്കണ്, ജോണ് വിക്ക്, ദി മാൻ ഫ്രം നോവെയർ (കൊറിയൻ), IP മാൻ (ചൈനീസ്), വാണ്ടഡ്, കിൽ ബിൽ തുടങ്ങിയവയാണ് പെട്ടന്ന് ഓർമവരുന്ന ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ. നമ്മുടെ ഒട്ടുമിക്ക മസാല സിനിമകളിലും കോമഡി പറഞ്ഞും പ്രേമിച്ചു നടക്കുന്ന പൊതു ഉപകാരി പയ്യൻ അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബത്തിലെ വല്യേട്ടൻ ആണ് ഒരു കൊച്ചുവെളുപ്പാൻകാലത്ത് ഈജ്ജാതി സാഹസത്തിന് മുതിരുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട്തന്നെയാണ് ഇതൊക്കെ unintentional കോമഡി ആയി മാറുന്നത്.
സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ തന്നെ മേൽപറഞ്ഞ റീസണിങ് ഉള്ള ക്യാരക്കറ്റർസ് ചെയ്യുന്ന ഫൈറ്റ് സീക്വൻസ് അത്യാവശ്യം നന്നായും വന്നിട്ടുണ്ട്. ഏഴാം അറിവ്, വിശ്വരൂപം, അന്യൻ എന്നീ ചില സിനിമകൾ. രണ്ടാമത്തെ കാര്യം സ്റ്റണ്ട് കൊറിയോഗ്രാഫിയാണ്. ഹാൻഡ് കൊമ്പാറ്റ് , ഗണ് ഫു , അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഷ്യൽ ആർട്ട്സ് സഹായത്തോടെയുള്ള ഫൈറ്റ് സീക്വൻസുകൾ ആണ് പലതും. അതുകൊണ്ട് അതിലേക്കൊരു വിശദീകരണം ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
ഇവിടെ ലോജിക്ക് അല്ല വിഷയം. “മനുഷ്യമ്മാർക്ക് വല്ലോം ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പറ്റ്വോ?” എന്ന ചിന്ത വഴിമാറി “ഈ കഥാപാത്രത്തിന് ചിലപ്പോ ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റും” എന്നുള്ള കൺവിൻസിങ് ഫാക്റ്ററിലേക്ക് കാണികളെ എത്തിക്കുന്നതാണ് ഫൈറ്റ് സീനുകളുടെ സെല്ലിങ് പോയിന്റ്.
കത്തി, ലോജിക്ക് ഡിഫൈയിങ് തുടങ്ങിയ കാര്യങ്ങളിൽ കണ്ഫ്യുസ്ഡ് ആയിട്ട് വരുന്ന ഇത്തരം പ്രതിരോധ സ്റേറ്റ്മെന്റ് തമിഴ്/തെലുങ്ക് ഫാൻസ് ഈ പരാക്രമങ്ങളെ ഒക്കെ നൈസായി ഹോളിവുഡ് നുകത്തിൽ കെട്ടാൻ പലപ്പോഴും പ്രയോഗിക്കുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒറ്റയാൾ പോരാട്ടങ്ങളെ (one man vs many) സിനിമകളിൽ അനലൈസ് ചെയ്യേണ്ടത് രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ കൊണ്ടാണ്. ഒന്ന് അത്തരം ഒരു ഫൈറ്റിന് ആ ക്യാരക്റ്റർനെ പാകപ്പെടുത്തുന്ന റീസണിങ് സിനിമയിൽ കാണിക്കുന്നുണ്ടോ ?. രണ്ട് - യുക്തിയുടെ ത്രാസ്സിൽ വച്ചളക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഫൈറ്റിന്റെ വിഷ്വൽ ബ്യുട്ടി നിങ്ങളെ ത്രസിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ എന്നാണ് മറ്റൊരു വശം. അവർക്ക് ചെയ്യാമെങ്കിൽ നമ്മുക്കും ആവാം എന്ന കേവലയുക്തിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെലുങ്ക്/തമിഴ് മസാല ഫൈറ്റുകളെ ഹോളിവുഡുമായി ചിലർ സമീകരിക്കാറുണ്ട്.
ആദ്യം പറഞ്ഞ പോയിന്റിലേക്ക് വരാം. അസ്സാസിൻ അല്ലെങ്കിൽ നായകൻ ഒരു ബ്രൂട്ടൽ കില്ലർ മെഷിൻ ആവുന്ന സ്ഥിതിയിൽ അയാളുടെ ഭൂതകാലം, സ്കിൽ നേടിയ വഴികൾ എന്നിവയൊക്കെ തിരക്കഥയിൽ സീനുകളായും പാസ്സീവ് ഡയലോഗുകൾ ആയും ധാരാളം സമയം എടുത്ത് അടയാളപ്പെടുത്താറുണ്ട്. സീക്രെട്ട് ഏജൻസിയിലോ, മിലിട്ടറിയിലോ, ആയോധനകലകളിലോ , പ്രത്യേക സൈക്കിക്ക് അവസ്ഥയിലോ, അണ്ടർവേൾഡ് പോരാട്ടങ്ങളിലോ ഉള്ള പാസ്റ്റ് വച്ച് ആ "അമാനുഷികതയെ" ബാക്ക് ചെയ്യുന്നത് . ഈക്വലൈസർ, ടേക്കണ്, ജോണ് വിക്ക്, ദി മാൻ ഫ്രം നോവെയർ (കൊറിയൻ), IP മാൻ (ചൈനീസ്), വാണ്ടഡ്, കിൽ ബിൽ തുടങ്ങിയവയാണ് പെട്ടന്ന് ഓർമവരുന്ന ചില ഉദാഹരണങ്ങൾ. നമ്മുടെ ഒട്ടുമിക്ക മസാല സിനിമകളിലും കോമഡി പറഞ്ഞും പ്രേമിച്ചു നടക്കുന്ന പൊതു ഉപകാരി പയ്യൻ അല്ലെങ്കിൽ കുടുംബത്തിലെ വല്യേട്ടൻ ആണ് ഒരു കൊച്ചുവെളുപ്പാൻകാലത്ത് ഈജ്ജാതി സാഹസത്തിന് മുതിരുന്നത് എന്നതുകൊണ്ട്തന്നെയാണ് ഇതൊക്കെ unintentional കോമഡി ആയി മാറുന്നത്.
സൗത്ത് ഇന്ത്യൻ സിനിമയിൽ തന്നെ മേൽപറഞ്ഞ റീസണിങ് ഉള്ള ക്യാരക്കറ്റർസ് ചെയ്യുന്ന ഫൈറ്റ് സീക്വൻസ് അത്യാവശ്യം നന്നായും വന്നിട്ടുണ്ട്. ഏഴാം അറിവ്, വിശ്വരൂപം, അന്യൻ എന്നീ ചില സിനിമകൾ. രണ്ടാമത്തെ കാര്യം സ്റ്റണ്ട് കൊറിയോഗ്രാഫിയാണ്. ഹാൻഡ് കൊമ്പാറ്റ് , ഗണ് ഫു , അല്ലെങ്കിൽ മറ്റേതെങ്കിലും മാർഷ്യൽ ആർട്ട്സ് സഹായത്തോടെയുള്ള ഫൈറ്റ് സീക്വൻസുകൾ ആണ് പലതും. അതുകൊണ്ട് അതിലേക്കൊരു വിശദീകരണം ആവശ്യമുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നില്ല.
ഇവിടെ ലോജിക്ക് അല്ല വിഷയം. “മനുഷ്യമ്മാർക്ക് വല്ലോം ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ പറ്റ്വോ?” എന്ന ചിന്ത വഴിമാറി “ഈ കഥാപാത്രത്തിന് ചിലപ്പോ ഇതൊക്കെ ചെയ്യാൻ പറ്റും” എന്നുള്ള കൺവിൻസിങ് ഫാക്റ്ററിലേക്ക് കാണികളെ എത്തിക്കുന്നതാണ് ഫൈറ്റ് സീനുകളുടെ സെല്ലിങ് പോയിന്റ്.
No comments:
Post a Comment